طلای ثامن
نوشته‌های تازه
ما را دنبال کنید
تلگرام

نوعی کشاورزی است که در تولید و فرآوری محصولات آن از کودهای شیمیایی، سموم، هورمون‌ها و دگرگونی‌ها و دستکاری‌های ژنتیکی استفاده نشود و همه مراحل تقویت زمین، کاشت و برداشت با استفاده از نهاده‌های طبیعی (همچون کود زیستی، کمپوستها، حشرات سودمند، ریزاندامگان کارآ یا EM) باشد. کشاورزی ارگانیک، سیستمی تولیدی است که سلامت خاک، اکوسیستم‌ها و انسان را پایدار می‌سازد و بر فرایند بوم شناسانه، تنوع زیستی و چرخه‌های سازگار با شرایط محلی تکیه دارد

یکی از تصورات اشتباه در مورد کشاورزی ارگانیک آن است که این شیوه کشاورز بی نیاز از کاربرد مواد شیمیایی می باشد. باید  توجه داشت که ساختمان تمام موجودات زنده و غیرزنده، از ترکیبات شیمیایی تشکیل شده است. در حقیقت باید این طور گفت که آن دسته از مواد شیمیایی که به صورت طبیعی به دست آمده اند در کشاورزی ارگانیک و در حاصلخیز نمودن خاک یا حفاظت گیاهان و پرورش دام، استفاده می شوند.

تصور اشتباه دیگر از کشاورزی ارگانیک، آن است که تصور می شود منظور از کشاورزی ارگانیک یعنی بازگشت به کشاورزی سنتی که سال ها قبل از مکانیزه شدن کشاورزی رواج داشته است. با لعکس، زارعین کشاورزی ارگانیک، نمی توانند خود را از دستاوردهای علمی اخیر، بی نیاز بدانند.

انقلاب صنعتی و پیشرفت علوم کشاورزی به انقلاب در کشاورزی منجر شده است . استفاده از کود های شیمیایی جدید عملکرد در واحدسطح را به مقدار زیادی افزایش داده است و پیشرفت علم به توسعه ی انواع آفت کش ها انجامیده است . اینوضع تلفات ناشی از علف های هرز ، بیماری ها و علفخواران را کم کرده اما آنها را از بین نبرده است و باعثبروز مشکلات زیست محیطی بسیاری از جمله بزرگنمایی بیولوژیکی ( حالتی استکه یکماده ی آلوده کنندهبه تدریج در هر سطح زنجیره ی غذایی از نظر غلظت افزایش پیدا کند . ) در طبیعت شده است . با احترامگذاشتن به ظرفیت طبیعی خاک ، گیاه، حیوانات و اکوسیستم کشاورزی ارگانیک می تواند به حفظ تنوعزیستی کمککند.در این نوع کشاورزی با استفاده از عملکردهای اکولوژیکی طبیعی می توان تولید را افزایشداده و در برابر آفات و بیماریها مقاوم نمود. کودهای سنتز شده ، ارگانیسم های اصلاح ژنتیکشده و آفت کشها اثر منفی بر روی تنوع زیستی و سلامتی دارند و در این نوع کشاورزی استفاده از آنها ممنوع است.پروژه هایتحقیقاتی نشان داده استکه کشاورزی ارگانیک باعث افزایش تعداد و گونه های وحشی در مزرعه می گردد

در دهه‌های اخیر سالانه حدود ۲ میلیون و ۵۰۰ هزارتن سموم و ۱۴۰ میلیون تن کود درجهان مصرف می شود که سهم هر فرد نزدیک به نیم کیلوگرم سم و حدود ۷ کیلو گرم کود می شود.
علیرغم مصرف افزایش چند برابری نهاده‌های شیمیایی صنعتی در کشاورزی، نه فقط خسارت‌ها کمتر نشده بلکه عملکردها وفرایند تولید هم با مشکل روبروشده است. میزان کاهش محصول براثرخسارت ناشی از آفات و بیماری‌ها دو برابر افزایش یافته است و تا ۴۰ درصد محصولات با وجود مصرف سموم از بین می‌روند.
بیش از ۶۰۰ گونه آفت و علف هرز در برابر سموم شیمیایی مقاوم شده اند، خاک‌ها با مسمومیت‌ها تخریب شده و با فرسایش‌های شیمیایی شدید روبرو هستند وسالانه سلامت حدود ۲۵ میلیون به صورت بیماری‌های پوستی، سرطان‌ها، مسمومیت‌های منجر به مرگ، بیماری‌های مزمن ناشی ازتماس یا باقیمانده عناصر شیمیایی در محصولات غذایی با تهدید مواجه شده است ؛ لذا بر خلاف نتایج اولیه حاصل از کاربرد مواد شیمیایی صنعتی در کشاورزی، امروزه اصلی‌ترین هدف آن یعنی تولید کافی غذا هم به خطر افتاده و علاوه برآن سلامت انسان و محیط زیست به شدت در معرض آسیب قرار گرفته است.

 

انتخاب بذر:

بذر اصیل: بذری است که در طبیعت و از طریق گرده افشانی باز تولید میشود این بذر را می توان از کشتزار جمع آوری و در فصل زراعی بعد کاشت

بذر اصلاح شده یا هیبرید: یک بذر هیبرید توسط مؤسساتی خاص، در شرایط کاملاً کنترل شده از نظر گرده‌افشانی، از ادغام صفات دوگونه گیاهی هم خانواده تولید می‌شود. هدف از این کار، قراردادن دو صفت متفاوت بر روی یک گیاه است. به عنوان مثال، امکان دارد یک گیاه گوجه فرنگی نسبت به شرایط کم‌آبی مقاوم بوده و گوجه‌فرنگی دیگری دارای صفت پرمحصولی باشد. از ادغام این دو صفت می‌توان یک گوجه فرنگی پرمحصول که نسبت به کم‌آبی مقاوم است، در اختیار داشت. دستیابی به چنین گیاهی از طریق کنترل گرده‌افشانی در شرایطی ویژه و مراقبت‌های خاص امکان‌پذیر است. نکته بسیار مهم در مور بذور هیبرید آن است که نمی‌توان از بذر آنها برای کشت مجدد استفاده کرد و اصطلاحاً «یک بار مصرف» هستند

کاشت این بذر برای کشاورزان جذاب است چون با افزایش کود شیمیایی گیاهان محصول بیشتر البته با کیفیت کمتر تولید می کنند وهمچنین برای شرکت های تولید کننده بذر هم سود آور است چون کشاورز را به استفاده بیشتر از کود شیمیایی و سموم دفع آفات و تهیه بذر برای هر فصل از کشت مجبور می کند

بذر تراریخته: به بذری گفته می‌شود که ساختار ژنتیکی آن از طریق مهندسی ژنتیک تغییر یافته باشد. این تغییر معمولاً جهت بهبود مقاومت گیاه به برخی آفات یا بیماری‌های گیاهی و برای بهبود عملکرد گیاه و بهره‌وری کشاورزی صورت می‌گیرد.

مضرات محصولات تراریخته:

دستکاری ژنتیکی باعث ایجاد پروتئین‌هایی در گیاه یا جانور جدید می‌شود که ممکن است برای بدن انسان به عنوان عامل بیگانه شناسایی شده و منجر به ایجاد واکنش آلرژیک شود.

نامناسب برای محیط زیست: بقایای این جانداران برای محیط زیست نامناسب است و تا مدت‌ها به صورت مخفی در طبیعت باقی می‌ماند

تغییرات ژنتیکی باعث آسیب به برخی ارگانیسم‌ها (مانند آفات و حشرات) در اکوسیستم می‌شود و از تنوع زیستی آن‌ها می‌کاهد

کاهش کارایی آنتی بیوتیک‌ها: به دلیل تغییرات ژنتیکی، این محصولات به ویروس‌ها و باکتری‌ها مقاوم می‌شوند؛ خاصیت آنتی بیوتیکی خود را در بدن اعمال می‌کنند و از کارایی آنتی بیوتیک‌های دارویی می‌کاهند.

طعم غیر متداول: به دلیل تغییر در ساختار این محصولات، طعم متفاوتی خواهند داشت

فواید محصولات تراریخته:

کاهش قیمت غذا: اگر تولید محصولات زیاد شود قیمت آن‌ها کاهش می‌یابد.

تولید محصولات جدید: با دستکاری ژنتیکی محصولاتی به دست می‌آید که می‌توانند در هر محیطی رشد کنند. مثلاً تولید گوجه فرنگی در زمین نمکی

مقاومت در برابر حشرات: این محصولات به دلیل مقاومت در برابر حشرات نیاز کمتری به حشره کش‌ها دارند

ماندگاری بیشتر محصولات: با تغییر در ساختار ژنی این محصولات، بدون نیاز به ماده اضافه‌ای محصولات مدت زمان بیشتری با کیفیت باقی می‌مانند

 

کمپوست:

کمپوست یک کود آلی و مکمل خاک است که بوسیله ی عمل تجزیه ی میکروبیولوژیکی از پسماندهای آلی  تولیدمی شود. امروزه پس از سالهای طولانی استفاده از کودهای شیمیایی، کشاورزان دوباره به استفاده از کودهای آلی روی آورده اند.کشاورزان متوجه شده اند که کودهای آلی تاثیر مثبتی بر بهبود کیفیت محصول و تثبیت پایداری خاک بر جای می گذارد

شما می توانید با پر کردن فرم زیر اقدام به انتشار مطلب به نام خود کنید و به معرفی خود بپردازید

ارسال نظر